கொம்யூனிஸ்ட் கார்திகேயன் நினைவுகள்

நான் படித்தகல்லூரி காலத்தில் 1960-70 காலப்பகுதியில் அவரை ஒரு ஆசிரிராகத் தான் அறிந்துகொண்டேன். அந்த நேரத்தில் அவருக்கிருந்த சமூகஅக்கறையை எனக்கு புரிந்து கொள்வதற்கு கிஞ்சித்தும் அறிவுகிடைக்கவில்லை அல்லது உந்துப்படவில்லை பின்நாளில் அவர் இருந்த நாச்சிமார்கோவில் வாசஸ்தலத்துக்கும் போய்வர வாய்ப்பு கிடைத்தது. அந்த நேரத்திலும் அவரின் பெருமைகளை சமூகத்தில் அவர் கொண்டிருந்த பற்று தியாக உணர்வுகளை புரிந்து கொள்வதற்கு எனது வயது போதாவையே!. பின்நாளில் நானும் பொதுவுடமை தத்துவத்தில் ஈர்ப்புககொண்டு சீனசார்பு கம்யூனிட் கூட்டங்களுக்கு சமூகம் அளித்தபோது எங்கோ ஓர்மூலையில் கலகலப்பில்லாமல் பணிபுரிவதைக் கண்டேன். இதில் குறிப்பிடக்கூடியது என்னவென்றால் அவர்காலத்தில் தாம்வரிந்தது கொண்ட பொதுவுடமைக் கட்சிக்காக சாதியால் பிளவுண்ட தமிழர்களும் தமிழ்முஸ்லீம் மக்களின் முன்னோடிகளும் அவர்களின் பின்னால் அணிதிரண்டிருந்தது தான்.
காத்திகேயன் இறந்துவிட்டார். இறப்புக்கு பின்னால் நடந்தைவையை அவரால் கற்பனை செய்து பார்த்திருக்க முடியுமா? நிச்சியமாக இல்லை என்பதே எனது பதில். அப்படியென்றால் காத்திகேயன் வாழ்வு தியாகங்கள் தண்ணீரில் கழுவப்பட்தொன்றா? இல்லை. அந்த கழுவிய நீரில் தோன்றிய உயிரினமே நாம்.

பிற்குறிப்பு. பொதுவுடமைத் தத்துவம். ஒருநாட்டிற்கு சொந்தமானவையல்ல அது மனிதகுலத்திற்கு சொந்தமாவை. காத்திகேயன் சீனபோராட்ட வழிகளில் குறிப்பாக மாவோவாதத்தில் கவனம் செலுத்தியிருந்தார். அது அவரின் குறையல்ல. அவரின் வாழ்வுமுறையையே கற்றுதேர்ந்து அதன்படி நடப்போமானால் அவரை உயர்ந்த இடத்தில் வைப்பதற்கான வழியை எம்மால் அமைக்க முடியும்.

“காத்தார்” என்று நாங்கள் செல்லமாக அழைத்த கார்த்திகேசன் அவர்கள் “சமத்துவத்தை” யாழ் சூழலில் எப்படி கொண்டு வரலாம் என்று எங்களுக்குக் காட்டியவர். “ஈழ”நாசத்தோடு அவரின் அரும்பெரும் செயல்கள் அனைத்தும் காணாமல் போயின என்பது கவலைகுரிய விடயமே ஆகும்!

அது நிந்தனை அல்ல. சிந்தனை என்று வந்திருக்க வேண்டும். எழுத்துப்பிழை….

தமிழ் சமூகத்தில் ஒரு மேல் தட்டு சிந்தனை என்பது எப்போதுமே தனக்குரிய சிந்தனையோடுதான் இருந்து வருகிறது. கார்த்திகேசன் மாஸ்ரர் போன்றோரின் கருத்துக்களை தமிழ் சமூகம் முழுமையாக ஏற்றிருந்தால் நிலமை வேறு விதமாக போயிருக்கும். ரெலோ போராளிகளை தெருத்தெருவாக உயிரோடு கொழுத்தி எரித்த புலிகளை பாராட்டி கொக்க கோலா பரிமாறி கழியாட்டம் நடத்தியதன் விளைவு 23 வருடங்கள் கழிந்து முள்ளிவாய்க்காலில் பழி தீர்ந்திருக்கிறது.

பண்டிதருக்கு ஒரு எச்சரிக்கை!. இங்கு வரும் சாந்தன் இத்தளத்தில் மூன்று வருடமாக பரீட்சயமானவர். இவர் தமிழினத்தின் பழைமைவாதப் போக்கின் சிந்தனைவாதி. வன்னிமக்களை முள்ளிவாய்கலில் கொண்டுபோய் பலிகொடுத்தில் கணிசமான பங்கு இவருக்கும் உண்டு.
சீனாவைப் பற்றியும் கார்த்திகேயனைப் பற்றியும் கேள்வி எழுப்புகிறது சீனா வரலாறு தெரியாது என்பதல்ல. போனநுற்றாண்டின் ஆரம்பதில் பஞ்சம் பசி பட்டினி நோய் சாக்காடு என்று ஒருநாட்டை பார்க்க வேண்டுமென்றால் சீனாவைப் பாருங்கள் என்று சொன்னார்கள். மாவோவாதிகளின் புரட்சிக்கு பிறகே! சீனா சொந்தகாலில் எழுந்து நிற்கத் தொடங்கியது. தவறுகளும் தப்புகளும் இல்லாமல் வரலாறு இல்லை. இது எமக்கு தெரியும். இது சாந்தனுக்கும் தெரியும். இதை சாந்தன் மறைக்கிறதும் சீண்டி விடுகிறதும் தனது சிங்களவெறி உணர்வை நியாயப்படுத்துவதற்கே! தனது சொந்த நாட்டு துரோகங்களுக்கு நியாயம் கற்பித்து கருத்துக்களை கயிறாக திரித்து மெய்யை பொய்யாக்க முயல்பவர்.

காத்திகேயன் என்ற பொதுவுடைமைவாதியை சீனாவை இவர் ஏன் இழுக்கிறார் என்றால் தமிழ்மக்களின் பழமைவாதசிந்தனை புலியாகமாறி வால் அறுபட்டு முள்ளிவாய்காலில் பெற்றோல் கானையும் தொலைத்து சயினைட்டையும் கழற்றி எறிந்து புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் பணத்தையும் ஆயுதமாக மேற்குலதிற்கு தானம் வழங்கிவிட்டு மறைந்துபோன தேசியத்தலைவரின் துக்கம் சாந்தனின் தொண்டையை இன்னமும் அடைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இவர் இதிலிருந்து மீளநீண்ட காலம் எடுக்கும். சிலவேளை ஒருபோதும் மீளவும் மாட்டார். இவர் போன்றோர்பற்றி அவதானமாக இருப்பது பண்டிதருக்கு அவசியமானது.

//…பண்டிதருக்கு ஒரு எச்சரிக்கை!. இங்கு வரும் சாந்தன் இத்தளத்தில் மூன்று வருடமாக பரீட்சயமானவர்…/
நல்ல ‘எச்சரிக்கை’ பரவாயில்லை எச்சரிப்பது உங்கள் உரிமை. அனால் நான் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பதில் அளிப்பது உங்கள் கடமை என்பதனையும் மறக்க வேண்டாம்.

//..“மக்களை அணி திரட்ட வேண்டும்” என்ற மாவோவின் கருத்தை ஈழநாசகாரிகள் பின்பற்றியதாக எந்த தகவலும் இல்லை!…//
அவ்வாறு ‘அணி திரட்டப்பட்ட’ 20- 30 மில்லியன் மக்கள் ஏன் இறந்தார்கள் என ‘பின்பற்றியவர்கள்’ சொல்லலாம் அல்லவா?

எனக்கு என்ன பட்டத்தையும் நீங்கள் அளிக்கலாம் (பழமைவாதி, யாழ்மையவாதி, ஆணாதிக்கவாதி, ஏகாதிபத்தியவாதி, முதலாளித்துவவாதி, இனவாதி, புலிவாதி என இன்னோரன்ன பட்டங்கள் இணையத்தில் வழங்கிவிட்டனர்) ஆனால் என்கேள்விகள் இன்னும் கேள்விகளாக இருக்கின்றன.
சந்திரன் ராஜா வேற எச்சரிக்கை விட்டு பண்டிதரின் பதில்களைத் தடுக்கிறார்.

இன்னொரு விடயம் கார்த்திகேசு மாஸ்ரரிடம் கேட்கவேண்டும். 1959 இல் ஏன் திபெத் என்கின்ற பெளத்த நாட்டை ஆக்கிரமித்த மாவோவின் கொள்கைகளுடன் ஒத்துப்போனார் என்று. திபெத்தியர்களை சமூகசிந்தனைக்கு வழிவகுத்தாரா? அல்லது இதுவும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியப் பிரச்சாரமோ?